2008-05-14
Warszawa, 10.05.2008
10.05.08 w Ohelu odbyła się premiera spektaklu „Poczta. Co mi po świetle gwiazd” Rabindranatha Tagore inaugurująca Scenę Teatralną Muzeum Historii Żydów Polskich. Premiera upamiętniła rocznicę końca powstania w getcie warszawskim.
Przedstawienie „Poczta. Co mi po świetle gwiazd?” to współczesna inscenizacja dramatu Rabindranatha Tagore, wystawionego w 1942 roku przez Janusza Korczaka i jego wychowanków w getcie warszawskim, na kilka dni przed jego likwidacją. Bohaterami, aktorami i scenografami współczesnej wersji spektaklu byli rówieśnicy wychowanków Korczaka – uczniowe Gimnazjum nr 1 z Otwocka i uczennice z klasy 5 ”o” warszawskiego Liceum plastycznego.
Na czas premiery Ohel zmienił się nie do poznania. Obok niebieskiego namiotu stanął biały, wypełniony szczelnie widownią, a kawałek trawnika pod rozłożystym drzewem zmienił się w plenerową sceną. Zgodnie z reżyserskimi wskazówkami, aktorzy wyszli w publiczną przestrzeń placu, gdzie widzami i aktorami mimochodem stali się zagadujący przechodnie, psy i brykające dzieci. Bardzo szybko plac, aktorzy, widzowie i targana podmuchami wiatru scenografia zlały się w jedną, homogeniczną przestrzeń teatralną. Jej prostota i jednoczesny rozmach zrobiły swoje.
Widzowie z zapartym tchem śledzili historię Amala i jego dyskusje ze światem zakończone chwytającą za serce, wspólnie odśpiewaną żydowską pieśnią i przejmującym odgłosem odjeżdżającego pociągu, nieśpiesznie toczącego się w stronę śmierci.
„Jestem pod dużym wrażeniem odwagi i profesjonalizmu swoich aktorów. Nie wiem czy to przez unikalny kontekst czy historię miejsca, wszyscy zagrali na 120%” powiedział po premierze reżyser Daniel Brzeziński. A Agnieszka Rudzińska, Dyrektor Działu Komunikacji i Programów Publicznych MHŻP dodała „Niniejszym Scenę Teatralną Muzeum Historii Żydów Polskich uważam za otwartą w godnym pozazdroszczenia stylu”. (zobacz recenzję prasową)
relacja z prób do przedstawienia
